oh.. what a place!!!

οδός ερμού.. τέρμα εκεί που ο στρατιώτης στέκει στο φυλάκιο,, παρκάρουμε από δίπλα.. καλησπερίζουμε.. πάμε δεκα είκοσι βήματα πιο πίσω.. ένα μπαράκι.. μπαίνουμε μέσα.. κανεις εκεί.. προχωράμε στην αυλή.. τρεις παρέες κάθονται.. μια σόμπα στη μέση εκεί ψηλά.. πάμε στο βάθος.. παραγγέλουμε μπύρες.. ανάβουμε τσιγάρο.. οι δυο πλευρές καλυμμένες με πλαστικό. ανοιχτή αυλή.. επιτρέπεται το κάνπισμα.. οι τοίχοι μισοδιαλυμένοι.. ένα ροζ παλιό.. οι καμάρες βαμμένες κόκκινες.. σουβάντζες ψηλά κι απ'τις δυο πλευρές.. απέναντι να βλέπουμε διαλυμένα τα κτίρια στην άλλη μεριά της ερμού.. πράσινη γραμμή.. οι θαμώνες νεαρόκοσμος.. μάλλον φοιτητές.. κι η μουσική.. επαναναστατική.. του καιρού μας..

αχ ρε παιδιά.. πολύ λυπάμαι που δεν έχετε βρει τη δικιά σας ταυτότητα στο τώρα.. δε γίνεται η μουσική που άγγιζε εμάς πριν τόσα χρόνια.. η ίδια να αγγίζει τους τώρα νέους επαναστάτες..

πέραν τούτου.. μαγική η στιγμή.. προσπαθώ να ρουφήξω κάθε στιγμή.. κάθε γραμμή.. κάθε χρώμα.. κάθε αίσθηση.. δεν συγκράτησα το όνομα του χώρου.. κοιταζόμαστε μαγεμένοι... θα ξανάρθουμε εδώ.. στα σίγουρα..

καλοτάξιδο..

δευτέρες..

η βροχή με ξύπνησε απ’τις πέντε σήμερα.. τρεις ώρες μετά έχει καθαρίσει ο ουρανός και είμαι στο γραφείο μου.. τα νέα μου.. διάβασα ακόμη ένα βιβλίο το «μ.α.ι.ρ.ο.υ.λ.α.» …δεν μου πολυάρεσε.. έχω στοίβες βιβλία μπροστά μου και πολλές δουλειές ανοιχτές κι ατέλειωτες.. μ’αρέσει η νυχτερινή λευκωσία χωρίς καπνό.. κατάφερα να ρθω νωρίς γραφείο (βαρέθηκα να υπογράφω ότι άργησα για «προσωπικούς λόγους»! οι προσωπικοί μου λόγοι είναι ότι δεν ξυπνώ το πρωί!!).. λοιπόν.. η μέρα σήμερα θα αρχίσει με προγραμματισμό.. κατάλαβα προχτές ότι ούτε πέντε λεπτά δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στο ίδιο θέμα.. γι’αυτό και τα πάντα μένουν ανοιχτά και σε αναμονή.. ας δούμε τι θα γίνει σήμερα..

καλοτάξιδο..

όμορφες στιγμές με φίλους..

απόψε βγήκα για φαγητό με φίλες καλές.. σε κάποια φάση μιλούσαμε για το βιβλίο της σώτης..  οι μισές το είχαν ήδη διαβάσει.. συγκινήθηκα.. το τόσο ωραίο βιβλίο που είχα επιλέξει να διαβάσω το διήμερο της αλλαγής του χρόνου ήταν αυτό που συνόδευε την κουβέντα.. πολύ το χάρηκα..

καλοτάξιδο..

ενα..δύο..τρία.. τέσσερα!!!!

ρε συ.. τι γίνεται; καιρό να τα πούμε;

ναι..
είσαι καλά; όλα καλά;
ναι..
για πες μου; τι κάνεις; πως τα πας;
καλά..
καλά, την κολοκυθιά θα παίζουμε τώρα;
καλά είμαι.. κοίτα;
τι;  ..πού να κοιτάξω;
εδώ γύρω.. άλλαξε..
άλλαξε;
άλλαξε το περιβάλλον..
ναι!!! άλλαξε!!!
σ'αρέσει;
πολύ!!!! εσύ το'φτιαξες;
ναι.. κλείνουμε τέσσερα χρόνια εδώ..
γουάααααουυυυυυυυυυυ!! μπράβο βρε που το θυμήθηκες!!!
:)
:)

καλοτάξιδο..

διάβασμα.. διάβασμα..

…και το διάβασμα συνεχίζεται.. ..μόλις τέλειωσα το τελευταίο μυθιστόρημα του philip roth.. “the humbling”.. δεν είχα διαβάσει ακόμη philip roth και είπα ας αρχίσω απ’το τελευταίο.. …αυτά από τον φιλιπ …ίσως να έπρεπε να είχα αρχίσει με το πρώτο.. τι έχω πάρει απ’αυτό το βιβλίο.. την απομυθοποίηση του στρας θα’λεγα.. και ταυτόχρονα τη δύναμη του όταν μπερδεύεται με την ουσία..

(υ.γ. (5/1/2010) πρέπει να το πω.. δε μ'άρεσε ο ροθ.. )

καλοτάξιδο..

είμαι..

αυτό που είμαστε είμαστε.. το’χουμε φτιάξει από ζωή.. 2010.. …αναμένω εναγωνίως το 302010.. πλάκα θα’χει η μετεξέλιξη της ανθρωπότητας αν υπάρχει! ..είμαι …μια λεπτή πορεία στο χρόνο.. όλοι είμαστε.. ταξιδεύουμε μέσα κι έξω απ’τον εαυτό μας.. στιγμές.. πόλεις όμορφες σημαδεμένες με το «είμαι» της κάθε στιγμής.. αγαπημένες στιγμές αλλού.. λονδίνο.. στοκχόλμη.. πράγα.. παρίσι.. βιέννη.. θεσσαλονίκη.. η μόνη μνήμη απ’τη θεσσαλονίκη είναι μια νύχτα βροχερή να στέκομαι στην πόρτα του αεροπλάνου και να ξανακάθομαι στην καρέκλα μου.. …….να πω πως πέρασα απ’την πόλη; ……γελώ και μόνο που το σκέφτηκα! ..είμαι.. με σημαδεύει η πολυτέλεια της εσωτερικότητας.. όταν δεν βγαίνω μπαίνω.. εντός.. στον κόσμο της αναζήτησης αλλά με τη δυσκολία του ποιος είναι ο άλλος δίπλα μου.. εντός.. στο μαγικό κόσμο που φτιάχνει ότι σκαρφιστεί χωρίς εμπόδια μα με την αναγνώριση ότι τα πολλά είναι εκεί έξω.. πιο πέρα.. το έξω και το μέσα.. δυο κόσμοι αλλόκοτοι και συναρπαστικοί.. επιλέγω το έξω αλλά ζω περισσότερο το μέσα.. γιατί; …με φοβίζει η πραγματικότητα χωρίς να ξέρω το γιατί.. δεν πλάθω απλά με κλειστά τα μάτια απόψε… δεν είναι χείμαρρος.. είναι συνείδηση ότι η ζωή υπάρχει και αν την επιλέξω δεν είναι τόσο φοβιστική όσο η πεποίθηση.. είμαι.. ...κι αν είμαι ας είμαι… όπως λέει κι η σώτη.. πες μου για τι θα ζούσες.. όχι για τι θα πέθαινες..

καλοτάξιδο..

καλή χρονιά :)

«Μη μου λες για τι είσαι έτοιμος να πεθάνεις, πες μου για τι είσαι έτοιμος να ζήσεις»

«Είτε τα έχεις όλ’ αυτά, είτε δεν τα έχεις, είσαι χαμένος: στο παιχνίδι πρέπει να χάνεις με αξιοπρέπεια, ακόμα και με χάρη»

μιας και με έχει πιάσει παροξυσμός διαβάσματος τις τελευταίες μέρες (και το χαίρομαι αφάνταστα! ..πολύ το πεθύμησα να χάνομαι με τις ώρες σ’ένα βιβλίο) ..το μεταβατικό διήμερο μεταξύ 2009 και 2010 επέλεξα να διαβάσω το νέο βιβλίο της σώτης τριανταφύλλου.. «ο χρόνος πάλι». ο τίτλος μου’κανε κάτι για την τελετουργία του διημέρου..

…..τώρα ξέρω καλύτερα γιατί μ’αρέσει τόσο πολύ να διαβάζω τη σώτη.. …γεια σου ρε σώτη!! να’σαι καλά να γράφεις να σε διαβάζουμε!

καλοτάξιδο..